Mapa (klikalna)

Rafał Strent

Urodzony w 1943 roku na Wołyniu.
Studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Aneks grafiki warsztatowej u prof. Haliny Chrostowskiej. Dyplom w 1972 roku. Profesor zwyczajny na Wydziale Grafiki.
Uprawia malarstwo, grafikę i rysunek. Autor ponad 40 wystaw indywidualnych w kraju i poza granicami. Uczestnik około 300 krajowych i zagranicznych wystaw zbiorowych. Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, m. in. w: Pokonkursowej Wystawie Malarstwa Musée 2000 (Luksemburg 1971), Międzynarodowe Grand Prix Sztuki Współczesnej (Monte Carlo 1979), prace w zbiorach publicznych w Polsce i poza granicami.
W latach 1990-1996 był dziekanem tego wydziału. Jest profesorem zwyczajnym. Prezes Zarządu Głównego Związku Polskich Artystów Plastyków.
Miękki werniks jest to mikstura, która tym się różni od twardego werniksu, którego używamy do akwaforty, że zawiera dodatek łoju baraniego (którego zresztą nie da się zastąpić żadnym innym tłuszczem). Powoduje on, po zmieszaniu w odpowiednich proporcjach, że brązowa mikstura używana do akwaforty staje się plastyczna, miękka i delikatna. Płytę, tak jak i do innych technik graficznych, poleruje się najpierw na lustro, potem podgrzewa się lekko i pokrywa miękkim werniksem za pomocą wałka. Nakłada się go cienką warstwą na całość, przez co tworzy on kwasoodporną warstwę. Drugą stronę płyty trzeba oczywiście zabezpieczyć za pomocą lakieru przed niepożądanym wytrawianiem kwasem.
Dawniej za pomocą miękkiego werniksu imitowano rysunek ołówkowy czy kredkowy. Przygotowany na odpowiednim papierze rysunek w skali 1:1 kładło się na powierzchni przygotowanej do miękkiego werniksu i powtarzało się go, tak jakby kalkowało, a przez grubość papieru, jego strukturę, fakturę i twardość, osiągało się taki miękki efekt, jak z rysunku ołówkowego. Tak mnie uczono podczas studiów. Ale już wtedy studenci zauważyli, że miękkiego werniksu można używać do wielu innych rzeczy i zaczęli odbijać różne faktury. Ponieważ rzecz polega na tym, że gdy w pierwotnej wersji poprzez papier zarysuje się powierzchnię, kiedy następnie ten papier się zrywa, miękki werniks pozostaje przyklejony do papieru, odsłaniając w ten sposób powierzchnię płyty. W rezultacie nadaje się ona do trawienia w kwasie, w słabym kwasie jak do akwatinty. Po wytrawieniu można z niej normalnie robić odbitki, nakłady.

Wystawy indywidualne
1995:
Galeria TPSP Pałacyk - Warszawa, Galeria UNIWERSYTECKA - Cieszyn
1996:
Galeria ZAMKOWA - Lublin, Biuro Wystaw Artystycznych - Zamość, Muzeum Akademi Sztuk Pięknych - Wrocław, Biuro Wystaw Artystycznych - Zamość, Państwowa Galeria Sztuki - Płock
1997:
INSTYTUT POLSKI - Sofia/Bułgaria, Galeria Sztuki Współczesnej Muzeum Okręgowego - Łomża, GALERIA SZTUKI - Burgas/Bułgaria
1998:
Biuro Wystaw Artystycznych - Sieradz, INSTYTUT POLSKI - Bratysłwa/Słowacja, Biuro Wystaw Artystycznych, Olsztyn
2003:
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, Warszawa
Wystawy zbiorowe
1979:
Międzynarodowe Grand Prix Sztuki Współczesnej - Monte Carlo (grafika)
1980:
Międzynarodowe Biennale Grafiki - Kraków
1981:
Kolekcja miesięcznika "Radar" - Bonn (grafika)
1985:
Kolor w Grafice - Toruń (również w latach 1988, 1991)
Nagrody i wyróżnienia
1979:
Międzynarodowe Grand Prix Sztuki Współczesnej - Monte Carlo (wyróżnienie)
1980:
Najlepsza Grafika Roku - Warszawa (II nagroda)
1983:
Międzynarodowy Konkurs Plakatu - Londau/RFN (wyróżnienie)

HOMEStrona główna - CER Home Page NEXTNastępna strona - Next page


INTERNET CONSULTANT